آماتور

این آمار های لعنتی

amatour — Wed, 11 Nov 2009 08:20:49 GMT

گاهی وقت ها زیاد لازم نیست که دنبال سوژه بچرخی. همین خبر انلاین چند مورد آمار منتشر کرده که برای اتهام سیاه نمایی کافیه.شاید سیاستمدار جماعت با دیدن این امارها آرزوی نابودی علم امار رو داشته باشند اما چه می شود کرد که واقعیت همینه.

رتبه اول ایران در فرار مغزها

افزایش شمار زندانیان

بیسوادی 14 درصدی جمعیت ایران

می دونید چرا جمعه ها دل میگیره؟ این را بخوانید شاید متوجه شدید.

این مجلس نازنین2

amatour — Tue, 10 Nov 2009 07:50:56 GMT

سال قبل همین فصل بود که مجلس هشتمی ها قصد داشتند محمود احمدی نژاد را بکشانند مجلس و از او سوال بپرسند اما مثل خیلی دیگر از تصمیم های مجلس از دستور کار خارج شد. آن روزها طنز گونه ای نوشتم با عنوان مجلس نازنین. امسال هم بعد از این که تمام هیاهوهای مجلس نشینان برثر لایحه هدفمند شدن یارانه ها بی تاثیر بود و دولت بازهم آن طور که خودش می خواست از مجلس رای گرفت، گزارشی نوشتم با عنوان محمود و مجلس.شایسته تر نیست که مجلس نمایندگان ملت تغیییر نام بدهد به دستگاه تصویب خواست های قانونی و غیرقانونی دولت....

بی عنوان

amatour — Mon, 09 Nov 2009 10:56:38 GMT

در ادامه پست قبلی این خبر را هم بخوانید.به نظر شما ماهی ۳۳۳۳تومان به کجای زندگی یک نفر می رسد؟دلیل کمک به ۱۳۱ هزار نفر در کشورهای دوست و همسایه چیست؟آیا به انها هم ماهی ۳۳۳۳ تومان کمک می شود؟این زکات ها که مردم می پردازند باید خرج چه شود؟کارکرد نهادهای حمایتی در ایران چیست؟

** بیماران روانی رتبه دوم بیماری در ایران

***من از روزهای بی رفیقی سخت هراسانم. این روزها بهنام محمودی بازمانده رفقای دوران نوجوانی و جوانی که سن رفاقتمان دو رقمی شده است در بیمارستان بستری است. او این روزها شریک خیلی از خاطرات قدیمی من است. به امید سلامتش

****یاشار دارالشفاء هم در شمار بازداشتی های اخیر است.او امسال در کارشناسی ارشد رتبه اول علوم اجتماعی گرایش توسعه و رفاه را داشت.چشم به راهش هستیم.

****حق دارم اگر متهم به نق زنی نشوم بگویم از این روزها بدم می آید.هر چه فکر کردم برای این پست عنوانی نیافتم...

گشاده دستی !!

amatour — Sat, 07 Nov 2009 10:41:49 GMT

مدیر کل کمیته امداد استان تهران با افتخار اعلام کرده است که در شش ماهه نخست سالجاری ۷ میلیارد و ۵۰۰ میلیون تومان به ۵۶ هزار و ۴۰۰ خانوار تحت پوشش کمک کرده است.

چهار عمل اصلی در کمک های آقای مدیر کل و نهاد محترمشان گواه می دهد که به طور متوسط شهمر هر خانوار در شش ماه رقمی نزدیک به ۱۳۳ هزار تومان بوده است که برای هر ماه تقریبا ۲۳ هزار تومان خواهد بود.

حالا حساب کنید که اگر هر خانواده تنها چهار عضو داشته باشد سهم هر یک از آن ها از این گشاده دستی چقدر خواهد بود؟ سخت نیست ماهیانه ۵۵۴۰ تومان!

جالب تر این که خود ایشان گفته است درآمد صندوق های صدقات در همین دوره زمانی ۹ میلیارد و ۳۰۰ میلیون تومان بوده است.

حالا شما فکرش را بکنید دستگاه عریض و طویل که پز کمک به دیگران از جیب مردم را می دهد انتظار دارد با این گشاده دستی عجیب و غریب مردم چگونه زندگی اشان را بگذرانند؟

بر سفره دیگران نشستن

amatour — Tue, 03 Nov 2009 11:11:01 GMT

چه كسی گفته است كه خطر آمریكا از خطر شوروی جدی‌تر است؟ چه كسی گفته است كه مبارزه با سرمایه‌داری و امپریالیسم از مبارزه با كمونیسم مهم‌تر است؟ اگر هم بنا بر تسخیر باشد، تسخیر سفارت شوروی بر تسخیر سفارت آمریكا ارجح است. ما مخالفیم.
این سخنان محمود احمدی نژاد است که ان روزها می خواست به همراهانش در دفتر تحکیم وحدت بقبولاند که شوروی خطرناکتر از امریکا است. حال اما سی سال بعد نه تنها دانشجویان طرفدار تصرف سفارت امریکا از گردونه مدیریت در جمهوری اسلامی حذف شده و به بند رفته اند بلکه دولت دهم به ریاست محمود احمدی نژاد در شمار متحدان استراتژیک روسیه(همان شوروی سابق) است.

شاید اگر رسانه نبود و تاریخ یک نفر می توانست این گونه این همه چرخش ها و تناقض ها را بپوشاند اما همیشه تاریخ روایت گر بی طرفی است که واقعیت ماجرا را بیان می کند. شاید بتوان چند صباحی بر سفره دیگران نشست و بر صاحبان ان سخت گرفت اما برای همیشه نمی توان واقعیت را از همه پنهان کرد.

* محسن میردامادی یکی از اعضای حلقه اول تسخیر سفارت امریکا در بند است

** پرونده شهروند برای ۱۳ آبان و نقش احمدی نژاد در آن ماجرا.

**سرمایه هم به محاق رفت.این شیرینی معاون جدید است و البته همان فضای بانشاطی که وزیر وعده اش را می داد.

اداره جهان!!

amatour — Sun, 01 Nov 2009 12:46:18 GMT

۱- ما در شاخص آزادی رسانه در میان ۱۷۵ کشور دنیا مقام ۱۷۲ ام را داریم.

۲- در سنجش تبعیض جنسیتی هم در میان۱۳۴ کشوری که رتبه بندی شده اند جایگاه ما ۱۲۸ ام است.

۳- مجمع جهانی اقتصاد هم رتبه پاکدامنی اقتصادی ایرانیان را در میان ۲۰۰ کشور دنیا، ۱۴۱ اعلام کرده است.

حالا به نظر شما این گفته کردان ( همان وزیر کشور سابق که تق مدرک قلابی اش درآمد و آب از آب تکان نخورد) که به سان رییس اش می گوید ما واقعا برای اداره جهان برنامه داریم به چه معناست؟

هر دم از این باغ بری می رسد

amatour — Sat, 31 Oct 2009 09:47:08 GMT

۱- شنیدم سید ایمان حیاتی به جرم انتقاد از وضعیت خبرنگاران از محل کارش اخراج شده است.این هم نمونه ای از تحمل صدای مخالف انتقاد حق ماست....فکر می کنم یک بار پیش از این و در یک میزگرد به ایمان گفتم که مشکل یک رسانه چیست و چرا امکان انتشار ویژه نامه ها مقدور نبود.البته آن بخش از گفته ها سانسور شد چون درد دل خودمانی بود. حالا شاید او نیز درک کند که من چه می گفتم.

۲- دو هزارمین شماره ولایت در روز چهارشنبه۶ آبان یک شاهکار بود. تیتر اول این نشریه ۲۵ ساله به این اختصاص داشت که شمارگان ولایت به دو هزار رسید. تا آنجا که سواد ناقص من یاری می کند شمارگان یعنی تیراژ و نه تعداد شمارهای پی در پی که یک نشریه منتشر می کند. اما گویا از نگاه دست اندرکاران قدیمی ترین نشریه استان قزوین شمارگان یعنی همان شماره های مسلسل.برای دیدن صفحه اول این وزین نامه می توانید به سایت ولایت بروید و شماره روز ۶ آبان ماه آن را مشاهد کنید.

مشکل حل نشده ما

amatour — Wed, 28 Oct 2009 11:06:42 GMT

گویی بعد از مدتها بار دیگر خبرنگاران بومی قزوین یاد مشکلات صنفی اشان افتاده اند و از دشواری های این حرفه می گویند.با بخش زیادی از نظرات ایمان حیاتی موافقم.به ویژه با این قسمت از نوشته اش:(آنهایی که می گویند نشریات استان نان نمی دهند، دروغ بزرگی می گویند و دروغ هر چقدر بزرگ تر باشد، باور پذیرتر است. روزنامه های استان نان می دهند اما به دو یا سه نفر محدود که خودشان هم این موضوع را خوب می دانند.

اما من معتقدم مشکل جای دیگری هم هست. انجا که ما نهاد صنفی مستقل از دولت و کارفرما نداریم. شاید بگویید خانه مطبوعات یک نهاد صنفی است اما من معتقدم خانه مطبوعات یک نهاد دولتی - کارفرمایی است. به گونه ای که سهم مدیران نشریات در آن بیشتر از خبرنگاران است(راستش من چون عضو خانه نیستم اصلا نمی دانم چه کسانی الان در آن مسوولیت دارند اما تا انجا که ذهنم یاری می کند بیشتر کسانی که در انتخابات رای آورده بودند در شمار مدیران یا افراد نزدیک به مدیران رسانه ها بودند که فن رپرتاژ گیری را به نحو احسن بلدند) و بیش از آن که به دنبال احقاق حقوق صنفی خبرنگاران باشد در پی تامین منافع و خواست های مدیران نشریات است. بد نیست اگر دست اندرکاران خانه گزارشی به خبرنگاران عضو خود بدهند که جز تعاونی مسکن و توزیع مرغ و قارچ و چند نشست دور میز غذا و تفریح دست جمعی برای حق بیمه، دستمزد و سختی کار آن ها چه کرده اند.شاید ما بی خبرانیم.

چندی قبل قصد داشتم در همین رابطه با گروهی از آنان که می نوشتند یا می نویسند هنوز به گفت و گوی مکتوب بنشینم که فرصتش مقدور نشد.اما اکنون که بحث باز شده است از دوستانی که دغدغه این حوزه را دارند دعوت می کنم تا در این باره بنویسند.البته اگر حالش را داشتند و برایشان مهم بود.

** پیش از این از حسین کشاورز وقت خواسته بودم تا با او در این باره به گفت و گو بنشینم. حال می خواهم از همگان دعوت کنم تا در یک نشست وبلاگی به این موضوع بپردازیم.

***این یاداشت را هم با عنوان مساله ای به نام فقرا بخوانید

از هر دری3

amatour — Tue, 27 Oct 2009 07:22:18 GMT

*****دلم نیامد این را تنها بخوانم:کاش روزنامه نگار نمی شدیم.

۱- به بهانه سالروز تولد دکتر بهشتی یادداشتی برای اعتماد نوشتم که با چند خطی حذف و تغییر منتشر شده است.( اصل این مطلب را در ادامه بخوانید)

۲- مطلب سرکار خانم شریف نژاد در باره وضعیت روزنامه نگاران قزوینی خواندنی است و البته درد اور.من بر این باورم خالی شدن رسانه ها از محتوا رنج آور تر است و این که با عنایت به روابط عمومی ها و سایت ها باری به هر جهت صفحات را پر می کنند خجالت اور.اما گوش اگر گوش مدیران و ناله ناله روزنامه نگاران آنچه به جایی نرسد البته فریاد است.

۳- من بی پولی حمید نعمت اله را دیدم. فیلم خوبی است. خنده و گریه تلخ و روایت دیگری از آدم های بیچاره داستان های نعمت اله.به چند نفری هم توصیه کردم فیلم را ببیند. شما هم اگر فرصت داشتید این روایت نزدیک به واقعیت از جامعه ایرانی را ببینید.

۴- این روزها که از کنار پارک هشت بهشت رد می شوم ساختمان در دست ساختی را می بینم که روزگاری قرار بود خانه نهاد های مدنی در قزوین باشد و حالا گویا بعد از قلع و قمع نهاد های مدنی تصمیم گرفته اند آنجا را هم فرهنگسرا کنند و در آن علاوه بر کلاس های جبرانی مدارس، خیاطی و گلدوزی و آشپزی هم یاد بدهند.این هم فعالیت مدنی است دیگر....

۵- ........

فقرای دوست داشتنی

amatour — Sun, 25 Oct 2009 08:17:18 GMT

1- یادتان هست که وزیر رفاه دولت نهم می گفت: ما فقیر نداریم. ایشان معتقد بود که هر ایرانی روزانه یک دلار درآمد و ماهیانه 28 هزارتومان را داراست. بنا بر این کسی در ایران زیر خط فقر زندگی نمی کند و تعریف این خط بی فایده است و بار روانی دارد. رییس ایشان هم خط فقر را سر کاری می دانست. در بهترین حالت مقام های دولتی به 2 تا 9 میلیون نفر فقیر اذعان کردند.

2- حتمن به خاطر دارید که کارشناسان غیر دولتی متهم به سیاه نمایی در این سالها چند بار در باره خط فقر هشدار دادند و گفتند آن چه که دولت می گوید واقعی نیست. مقام های کارگری گفتند: خط فقر سه برابر حداقل دستمزد هاست و اقتصاددان ها برآورد کردند که خط فقر در تهران ۸۵۰هزار تومان و در شهرستان ها 600 هزار تومان پایین تر نیست.

3- این انکار های دولتی و اصرار های کارشناسان حالا تقش درآمده است.مرکز آمار ایران در حین بررسی لایحه هدفمند شدن یارانه ها گزارش داده 36 میلیون نفر از جمعیت ایران مشمول دریافت یارانه های دولتی هستند. بر این اساس نیمی از جمعیت ایران توانایی تامین هزینه زندگی خود بدون یارانه ای دولتی را ندارند. معنای دیگر این سخن می شود این که نیمی از جمعیت ایران در شمار اقشار آسیب پذیر و یا همان فقرای خودمانی قرار دارند.

4- تا اینجای کار ایرادی ندارد. بالاخره شفاف سازی صورت گرفته و بر اساس آنچه که شهروندان در فرم های ثبت نام خود اعلام کرده اند مشمول یارانه های دولتی شده اند یا خیر. اما آنچه که می ماند چند سوال وابسته به هم است:

الف – آیا دولت این سالها انکار واقعیت کرده و به مردم دروغ گفته است؟ آن وقت همین جمله رییس دولت که می گفت: دروغگو خائن است و خائن ترسو است به چه کسی بر می گردد؟

ب - شهروندان محترم در حین پر کردن فرم های دریافت یارانه کتمان واقعیت کرده اند تا همچنان یارانه دولتی بگیرند. آن وقت بحث عدالت که این همه دولت شعارش را می دهد چه می شود؟

ج- تازه اگر این چنین باشد به نظر شما چه دلیلی دارد که مردم به دولت دروغ بگویند و سر او را کلاه بگذارند؟

د- حالا حساب کنید اگر این لایحه اجرایی شود و قیمت ها واقعی شمار فقرا در ایران به چند میلیون نفر می رسد؟

5- حکایت جالبی است این امار و ارقام دولتی.

خط فقر سرکاری است + خط فقر سه برابر دستمزد کارگران + خط فقر 850 هزار تومانی + مشمولان دریافت یارانه