آیا انتخاب هاشمی به عنوان رییس مجلس خبرگان به نفع اصلاح طلبان است؟
جواب این سوال از آن رو اهمیت دارد که پس از انتخاب هاشمی به عنوان رییس مجلس خبرگان بسیاری در تلاش هستند تا این رویداد را نیز به حساب پیروزی ها اصلاح طلبی ویا حداقل میانه روی در برابر تندروی بگذارند.اگر چه من بر این باورم که اصلاح طلبان می توانند دلخوش به این باشند که هاشمی در مراتبی بسیار ارزشمندتر از مصباح یزدی قرار دارد و در سالهای اخیر یک حرکت رو به جلویی را آغاز کرده و پس از ناکامی در انتخابات ریاست جمهوری بیش از گذشته با اصلاح طلبی رابطه برقرار کرده است. اما آن ها نمی توانند فراموش نمایند که هاشمی در تمام این سالها هیچ گاه حمایت خود را از برنامه های اصلاح طلبانه دموکراسی خواه اعلام نداشته است. او هر گاه که به انتقاد از دولت نهم برخواسته سرانجام هشدارش داده که از موضعی بالادستی با آن برخورد خواهد کرد و از طریق مجمع تشخیص مصلحت نظام برای انجام کارهایی که دولت از آن غفلت کرده،اقدام می کند.
هاشمی هنگامی که پس از سال 76 ریاست مجمع را بدون عنوان ریاست جمهوری عهده دار شد نقش مجمع را از یک نهاد نظارتی و مشاور رهبری بالاتر برد و به این مساله قوت بیشتری بخشید که قدرت آن جایی است که هاشمی هست.
حال نیز او وعده می دهد که کمیته های خبرگان رهبری را فعالتر خواهد کرد و بر دایره نظارت آن خواهد افزود. و در واقع نمایی تازه از قدرت هاشمی عریان و نمایان می شود.
اصلاح طلبان چشم دوخته به بازگشت قدرت می توانند از این پیروزی دلخوش باشند و آن را به حساب میانه روی در خبرگان رهبری بگذارند اما بد نیست ترکیب خبرگان را مرور نمایند و تعداد اصلاح طلبان راه یافته به آن را بشمارند. هاشمی با رای کدام نماینده ای توانسته بر صندلی ریاست بنشیند؟ غیر از این است که او با رای جریان معتدلتر از مصباح یزدی به این عنوان رسیده و هیچ یک از آنان که به هاشمی رای دادند اعتقادی به برنامه های اصلاح طلبانه ندارند.
به نظر من فارغ ار تمام تحلیل هایی که هاشمی را برد اصلاح طلبان می داند، نشستن این اتفاق نشان دهنده دلجویی جریان محافغظه کار سنتی است که در انتخابات ریاست جمهوری نیز اگر چه به هاشمی رای نداد اما احمدی نژاد را نیز برنگزید. واین روزها در آستانه انتخابات حساس مجلس هشتم که به تعبیر بسیاری به کام جریان موسوم به میانه رو خواهد بود چه بهتر که هاشمی سر جایش باشد. در اردوگاهی غیر از اصلاح طلبان نزدیک به قدرت. روی دیگر این سکه این است که مثلث خاتمی، کروبی ، هاشمی که در چند مدت اخیر در بوق و کرنا شده بود چندان استوار باقی نمی ماند و اعتدال متمایل به محافظه کاران مخالف اصلاحات شکل می گیرد و در مجلس حاکم اکثریت را می گیرد.
بر این اساس است که نباید این پیروزی را به نام اصلاح طلبان نوشت و اصلاح طلبان نباید شادباشند که روزنه ای در حکومت یافته اند.
