شوالیه موسیقی در قزوین

چقدر خوب بود وقتي امروز داشتم سايت هاي خبري را چك مي كردم و يادم بود كه نبايد دنبال خبري از 18 تير باشم هر چند كه خبرگزاری دولتی (ايرنا) و فارس در چند روز اخير تمام زحمت خود را كشيده بودند تا روایت  تازه اي از 18 تير به دست بدهند،به يك خبر خوشحال كننده رسيدم .اين كه شواليه موسيقي ايران مي خواهد تور ايرانگردي بگذارد و شروعش قزوين است.شهرام ناظری امروز با خبرنگاران به گفت و گو نشست و گفت كه از 25 تير تور کنسرت ایران گردی اش را آغاز مي كند و آخر هفته بعد كه تعطيلات هم هست در قزوين مي خواند و بعد در 17 مرداد در تهران و بعد هم سفرش را ادامه مي دهد.فكر مي كنم در ميان اين همه هياهو اين يكي واقعا مي چسبد البته اگر شهرام خاطره كنسرت قبلي اش در قزوين را فراموش كرده باشد و مسولان محترم فرهنگي اين اجازه را بدهند تا شواليه موسيقي ايراني براي دو شب هم كه شده مشتاقانش را سيراب كند.

گزارش های تصویری فارس،ایسنا و مهر را ببینید.

پ.ن ۱ -من اناری را می کنم دانه به خود می گویم !
خوب بود این مردم دانه های دلشان پیدا بود

پ.ن ۲ -رقابت بر سر فرزند گذار ایران این یادداشت را سال ها قبل نوشتم و غیر از حدیث در بنیان و چشم انداز ایران هم منتشر شد.

نوشته شده توسط حمید مافی در 87/04/18 ساعت 18:34 | لینک ثابت |

---

برادر خاطرم هست

روایت ناطق نوری از ماجرای کوی(راهکار سینه دیوار گذاشتن و کشتن عده ای برای پایان ماجرا)حالا یکی مثل مرعشی می گوید روی گزینه ای مثل ناطق تفاهم کنیم!!!!

 

برادرخاطرت هست ؟ سلام به توقیف رفت؟خاطرت هست چه شد آن روز ؟ (تیتر زده بود سلام:سعید اسلامی پیشنهاد اصلاح قانون مطبوعات را داده است)

خاطرت هست قصه به کجا انجامید؟

ببین حالا چگونه روایت می کنند قصه را؟(روح اله حسینیان که حالا نماینده مجلس است اسلامی یا همان امامی را شهید می داند و معتقد است کار دوم خردادی ها بود)

 

 

 این شماره روزنامه بهار دلم را میلرزاند. گویی بهتر از این نمی شد تیتر زد....تبرئه با علامت تعجب!!!حالاغ برادر نظری از خاتمی شکایت کرده است و بعید نیست این روزها حکم بدهند که ماجرای کوی کار خاتمی بود....شاید این هم برنامه ای است تا خاتمی نامزد انتخابات نشود. بهتر که نیاید داغمان تازه تر می شود

 

 

 

روایت آن روزها را بخوانید و درود بفرستید.۱۸ تیر را انگار باید از تقویم پاک کنیم.کسی چیزی نمی نویسد از ۱۸ تیر یعنی نباید بنویسد.این روز کسی نباید خاطرش باشد خواب عزت ابراهیم نژاد از کودکی اش تعبیر شد.خاطرت هست که سینه سرخی بود که سروده بود سرنوشت من از آغاز خواب های کودکی ام  پیدا بود؟

پ ن ۱- خاتمی دیروز در جمع دانشجویان امیدوار کننده حرف زده است.حضور مشروط در انتخابات آیا می شود پذیرفت که این ها نمی خواهند هیزم تنور انتخابات شوند؟

نوشته شده توسط حمید مافی در 87/04/17 ساعت 11:52 | لینک ثابت |

---

خبرهای جنگی

اگر بگویم این بوهایی که می آید خوش نیست و همه اش خبرهای نا امید کننده است و البته هراس انگیز زیاده نگفته ام.راستش امروز اگر می خواستیم می توانستیم تمام صفحه اول را خبر هایی در باره جنگ برویم چیزی که از آن متنفرم. اما گویی قرار است اتفاقی بیافتد که هر روزه این همه خبر و تحلیل در باره جنگ  و اظهارنظر در باره پیامدهای  ان روی سایت خبرگزاری ها قرار می گیرد.کمی می ترسم از این خبرها. به خیر بگذرد. گزارش ادامه را هم بخوانید.

ادامه مطلب
نوشته شده توسط حمید مافی در 87/04/15 ساعت 20:55 | لینک ثابت |

---

دل ما و حرف دیگران

عقل از پشت  سر می آید.شاهد این مدعا سخنان جناب مرعشی در گفت و گو بااعتماد است. ایشان در باره انتخابات مجلس هشتم نکاتی را به زبان آورده اند که اگر نقادان جریان اصلاح طلبی بگویند متهم به تندروی و بر هم زدن بازی می شوند.حالا که ایشان نیز به این نتیجه رسیده اند که قبل از معرفی مصداق باید در باره سلامت انتخابات به نتیجه برسند و مذاکره کنند بسیار امیدوار کننده است.ما هم دل به همین خوش می داریم که این بار مکانیزم اصلاح طلبان کمی جدی تر باشد و خود بعد از عمل از کرده پشیمان نشوند. 

این یادداشت مسیح علی نژاد هم عجیب به دل نشست گویی که من از زبان دیگران آن چه که در دل داشتم شنیدم.

 

نوشته شده توسط حمید مافی در 87/04/14 ساعت 19:42 | لینک ثابت |

---

آنچه به هیچ نیارزد جان آدمی است

باری ، هراس من همه از مردن در سرزمینی است

که مزد گورکن بهایش افزون از جان آدمی است

جان انسان ها ارزشی ندارد. چه مرده و چه زنده، گویا برای کسی مهم نیست روزانه چند نفر از شهروندان ایرانی بر اثر حوادث غیر طبیعی جان خود را از دست می دهند. چه در دو روز گذشته حداقل 50 نفر در ایران و نزدیکی پایتخت بر اثر حوادث غیر طبیعی جان سپرده اند. در حادثه نخست که شهر تهران رخ داد 19 کارگر یک واحد ساختمانی در سعادت آباد زیر آوار جان سپردند و در دومین حادثه یک اتوبوس 32 نفر از شهروندان ایرانی را به کام مرگ فرستاد.از زمان وقوع حادثه ها تا به حال مسولان امر تنها اعلام کرده اند در پی شناسایی و برخورد با متخلفان هستند.چه در حادثه اول به گفته سخن گوی قوه قضاییه شهردار یکی از مناطق تهران و پیمانکار و مالک ساختمان بازداشت شده اند و در حادثه دوم تمام تقصیر به دوش راننده ای است که خود در شمار قربانیان جاده های نا امن ایران قرار دارد.

روز گذشته فرمانده پلیس راه کشور اعلام کرده بود که تابستان سال گذشته جاده های ایران جان  هفت هزار مسافر را گرفته اند. این در حالی است که طبق اعلام منابع رسمی توليد ميزان خسارت هاي مالي تصادفات جاده اي معادل چهار درصد توليد ناخالص داخلي است.در ايران در هر ساعت ۳ نفر جان خود را در سوانح رانندگي از دست مي دهند، در جاده ها تصادف هر ۲۴ دقيقه يك قرباني مي گيرد، تنها در پنج سال گذشته صد هزار نفر در ايران بر اثر حوادث رانندگي جان داده اند.

به عقيده برخي كارشناسان، اين ميزان خسارت مالي تصادفات جاده اي كه معادل هفت تا هشت هزار ميليارد تومان در سال اعلام شده تنها شامل ارقام ملموس و خسارت هاي فيزيكي، پرداخت خسارت خودرو، هزينه هاي بيمارستاني، پرداخت ديه فوت و نقص عضو است و اگر خسارت هاي معنوي و ارزش حال فرصت هاي از دست رفته مربوط به افراد فوت شده و مجروحان حادثه را به آن اضافه كنيم رقم خسارت تصادفات جاده اي نزديك به هشت تا 10 درصد توليد ناخالص داخلي كشور است به عبارت ديگر، علاوه بر خسارت روزانه 20 ميليارد تومان براي تصادفات جاده اي، بايد هزينه روزانه بي سرپرست شدن و از دست دادن نان آور خانواده و نبود نيروي انساني و ارزش هاي مادي و معنوي افراد را اضافه كنيم. طبق آمارهاي مربوط به تصادف جاده اي ، بيش از 28 هزار نفر كشته و 200 هزار نفر مصدوم و مجروح شده اند و خسارتي معادل هفت هزار ميليارد تومان را بر جاي گذاشته است. تعداد تصادف جاده اي در ايران 20 برابر ميانگين جهاني است و سهم ايران از تصادف جاده اي جهان 5/2 درصد است در حالي كه سهم ايران از كل جمعيت جهان يك درصد است.به عبارت ديگر تصادف جاده اي در ايران، پنج برابر كشورهاي صنعتي و پنج برابر كشورهاي همتراز ايران است. در شرايطي كه سالانه يك ميليون و 200 هزار نفر در جهان بر اثر تصادفات جاده اي كشته مي شوند و 80 درصد اين كشته ها مربوط به كشورهاي در حال توسعه است، آمار كشته هاي تصادفات در ايران سهم بالايي را به خود اختصاص داده و خسارت هاي جاني و مالي قابل توجهي را به كشور و جامعه تحميل مي كند.

سالها قبل بر اثر ریزش یک پل در کره جنوبی و کشته شدن چند نفر از شهروندان سئولی وزیر مربوطه این کشور استعفاء کرد تا کمی از آلام عمومی فرو بنشیند اما دریغ از یک اظهار تاسف معمولی مسوولین ایرانی در پی این حادثه های پی در پی. گویا همه در پی این هستند تا مقصر اصلی را بیابند بدون این که نقش خود را در ماجرا جویا شوند.هر یک در تلاش هستند تا گناه و تقصیر را به گردن دیگری بیاندازند و در این میان آن چه که البته به هیچ نیارزد جان آدمی است.کاش جای ین همه وعده پیگیری که به ثمر نمی نشیند و به جریمه قابل خریداری ختم می شود یکی از مقامات مسوول بر صفحه رسانه ملی می آمد و رسما از همه عذر می خواست و خود را در غم این همه خانواده داغدار شریک می دانست. راستی مرگ 50 شهروند ایرانی ارزشی کمتر از کسب فلان مدال المپیک و جهان دارد که کسی حاضر نیست برای تسلی دل  خانواده های داغدار پیامی صادر کند و آنان را تسلی دهد؟

 

نوشته شده توسط حمید مافی در 87/04/13 ساعت 2:45 | لینک ثابت |

---